اولین همایش پی اچ پی php در ایران

چهار بند گزارش از اولین همایش PHP در ایران

دیروز همراه با همسرم، حوریه جعفری در اولین همایش PHP ایران شرکت کردیم:

برنامه نویسی که از نعمت “دیدن” محروم بود: پرهام دوستدار ارائه ی بسیار خوب و جذابی داشت. سخنرانی اش را با انرژی بخشی به حضار شروع کرد و در ادامه اشاره ای داشت به وضعیت چشمانش، حضار از شگفتی در حدود پنج دقیقه به طور پیوسته برایش دست زدند. در انتهای سخنرانی همین دست زدن با قوت بیشتری تکرار شد. پرهام دوستدار انسان انرژی بخش، با اعتماد به نفس و فعالی است که پیشنهاد میکنم او را در رویدادهای مرتبط دعوت کنید. مشاهده سایت پرهام دوستدار

حامیان و هدایا: با وجود اینکه برای همایش PHP صرفا ۵۰ هزار تومان اخذ شده بود، بسته ای از هدایا نیز تقدیم حضار شد. ماگ، فلش مموری و کتاب آموزشی Cake PHP از نشر پندار پارس. این یعنی هزینه همایش عملا توسط حامیان پرداخت شده است. حامیان طلایی این همایش شرکت هایی چون آرنا، کارینا، اَپسان همراه و سام مدیا بودند که هر کدام با چند دقیقه سخنرانی، به تلاش برای جذب بهترین برنامه نویسان کشور در شرکتشان پرداختند.

تعیین سطح: با توجه به اینکه همایش برای اولین بار برگزار شده طبیعی است که از جنبه های مختلف جای بهبود داشته باشد، تصور میکنم یکی از نکاتی که می تواند در همایش های بعدی مورد توجه قرار بگیرد، تعیین سطح همایش است. در این همایش از افراد آشنا به برنامه نویسی حضور داشتند تا برنامه نویسان خیلی حرفه ای. در چنین شرایطی ارائه ی یک موضوع به طوری که توجه هر دو نوع مخاطب را جلب کند کار ساده ای نیست.

همایشی با مدیریت خوب: علی رغم آنکه “همایش پی اچ پی ایران” برای اولین بار برگزار می شد اما از لحاظ برنامه ریزی و تدارکات کیفیت بسیار قابل قبولی داشت.

 

مرتبط:

تکرا: گزارش کامل اولین همایش php ایران

سکان آکادمی: پرزنتیشن جادی در اولین همایش PHP ایران: آیا ما حرفه ای هستیم؟

جادی: برگزارکنندگان مسابقات اینستاگرامی حواستون باشه: همه جا می شه به راحتی و در لحظه لایک و فالوئر خرید

یک فکر در “چهار بند گزارش از اولین همایش PHP در ایران”

  1. سلام!

    اول از همه، ممنون از تعریفی که از من کردین! خوشحالم که ارائه هل-هلکی من رو پسندیدید. 🙂

    من شخصا کیفیت کنفرانس برام خیلی جالب بود. ماگ، بلش ۸ گیگابایتی و کتاب آموزشی کیک – من انتظارم بیشتر یه دفترچه راهنما یا از این چیزها بود.

    فضای کنفرانس هم غیر از چند حالت کوچیک، خیلی بهتر از تصور من بود. البته شاید من کلا تو ذهنم کنفرانسهای ایرانی رو با خاک یکسان کردم، ولی خداییش این کنفرانس من رو برای چند ثانیه از رفتن به استرالیا منصرف کرد.

    ولی فقط چند ثانیه: بعدش همه بدبختیهایی که آقا حمید عباسی لیست کرد تصمیم رو برام گرفت. 🙂

    1. پراهام عزیز
      امیدوارم چه ایران موندی و چه رفتی در هر صورت در مسیر زندگیت عالی باشی.
      البته مطمئنم اگر بمونی به بهتر شدن فضا برای خودت و دیگران کمک خواهی کرد.

  2. مرسی آقای توکلی بابت لینک به سایت آقای دوستار.

    فقط سه مورد رو لازم میدونم بگم:

    ۱. مثل اینکه به همه کتاب کیک ندادن، به من افزایش سرعت و بازدهی در برنامه های PHP دادند که به یه نگاه تیتروار به این نتیجه رسیدم که تقریبا همه رو بلدم… ولی دستشون درد نکنه کتاب به درد بخوری هست و میخوام بدم به یکی از دوستان…

    ۲. وقتی آقای دوستدار فرمودن که نابینا هستن من دیدم همه ساکت هستند و شروع کردم به دست زدن که بقیه هم همین کارو کردن. این تشویق از طرف حضار خیلی طول کشید ولی خداییش ۵ دقیقه نشد 😉

    ۳. قیمت ها با توجه به اینکه نفر چندم ثبت نام هستیم فرق میکرد. من بلیط ۲۰ تومنی گرفتم درحالیکه بلیط ۱۰ و ۱۰۰ تومنی هم بود.

    ضمنا، کیفیت همایش خیلی بیشتر از حد انتظارم بود. دم دست اندرکارانش گرم 🙂

  3. سلام
    برای خود من هم حضور پرهام دوستدار خیلی افتخار برانگیز بود.
    کاش روزی به جایی برسیم که بشه حداقل ها رو پذیرفت و در ایران موند
    حیف که حداقل ها رو هم نداریم…

امکان ثبت دیدگاه وجود ندارد.